
แผนการฟื้นฟูการวินิจฉัยและการรักษาแบบดิจิทัล
เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2564 นางสาวหลี่ประสบอุบัติเหตุทำให้ฟันหน้าหัก เธอรู้สึกว่าความสวยงามและการใช้งานของฟันได้รับผลกระทบอย่างมาก จึงไปที่คลินิกเพื่อซ่อมแซมฟัน
การสอบปากเปล่า:
*ริมฝีปากไม่มีความผิดปกติใดๆ การเปิดปิดอยู่ในระดับปกติ และไม่มีเสียงดังกรอบแกรบบริเวณข้อต่อ
*รากฟัน A1 และ B1 สามารถมองเห็นได้ในช่องปาก
*ภาวะฟันหน้ายื่นเล็กน้อยและฟันหน้ารับน้ำหนักมากเกินไป ตำแหน่งเอ็นยึดริมฝีปากล่างต่ำกว่าปกติเล็กน้อย
*สุขอนามัยในช่องปากโดยรวมแย่ลงเล็กน้อย มีหินปูน คราบอ่อน และคราบสีมากขึ้น
*ผล CT สแกนแสดงให้เห็นว่า ความยาวรากฟัน A1 และ B1 ประมาณ 12 มม. ความกว้างของกระดูกเบ้าฟัน > 7 มม. และไม่มีความผิดปกติของปริทันต์ที่เห็นได้ชัด
ภาพ CT:
การสแกน PANDA P2:
หลังจากพูดคุยกันแล้ว ผู้ป่วยเลือกที่จะถอนฟัน ใส่ฟันปลอม และซ่อมแซมทันที
การออกแบบ DSD ก่อนการผ่าตัด
ภาพถ่ายการผ่าตัดฝังรากฟันเทียม
ภาพถ่ายภายในช่องปากหลังการผ่าตัด
ภาพ CT หลังการฝังรากฟันเทียม
ขั้นตอนที่ 2 การฟื้นฟูข้อมูลการสแกน PANDA P2
เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2564 ผู้ป่วยได้ถอดฟันปลอมออกจนหมด
กระบวนการทั้งหมดได้รับการออกแบบทางดิจิทัลเพื่อให้การผลิตเสร็จสมบูรณ์ และสภาพช่องปากของผู้ป่วยได้รับการจำลองอย่างแม่นยำผ่าน PANDA P2 ร่วมกับข้อมูล CT เพื่อสร้างแผนการผ่าตัดที่สมบูรณ์สำหรับเนื้อเยื่ออ่อนและเนื้อเยื่อแข็ง